Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

ΤΟ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΑΡΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ.

πηγή φωτογραφίας: leipsanothiki.blogspot.gr

Φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Παύλου Αγίου Όρους.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποδίδουμε στα Αγία λείψανα τιμή και ευλαβική προσκύνηση, η όποια όμως δεν αποτελεί λατρευτική προσκύνηση η λατρεία. Τούτο γιατί κανείς ποτέ ορθόδοξος χριστιανός δεν ταύτισε στη σκέψη του τα τίμια λείψανα με «θεούς». Μακαριστός π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ (ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ).

πηγή φωτογραφίας: leipsanothiki.blogspot.gr
Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντολέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε κατά τα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286 – 305 μ.Χ.). 

Ο πατέρας του λεγόταν Ευστόργιος και ήταν ένας ειδωλολάτρης αξιωματούχος και μέλος μάλιστα της συγκλήτου. 

Η μητέρα του λεγόταν Ευβούλη και ήταν σε αντίθεση με τον ειδωλολάτρη πατέρα του μία ένθερμη και πιστή Χριστιανή. 

Το όνομα που έδωσαν στο παιδί τους ήταν Παντολέον.

Άγιος Παντελεήμων,
Μεγαλομάρτυς και Ιαματικός
16ος, 18ος αι. μ.Χ, Πρωτάτο, Άγ. Όρος.

φωτογραφία: www.saint.gr


Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας. Ένα εντυπωσιακό γεγονός κάνει τον Παντολέοντα να πάρει τη σοβαρή και γενναία απόφαση να δεχθεί το Άγιο Βάπτισμα, να γίνει Χριστιανός. Ενώ περπατούσε στο δρόμο συνάντησε ένα παιδί που το δάγκωσε μια οχιά και πέθανε. Λέει λοιπόν στον εαυτό του: Θα προσευχηθώ στο Χριστό να αναστήσει αυτό το παιδί και αν πράγματι το παιδί αναστηθεί, εγώ πια δεν υπάρχει λόγος να καθυστερώ τη βάπτισή μου, θα γίνω Χριστιανός, θα πιστέψω ότι ο Χριστός είναι ο Θεός ο αληθινός, ο Σωτήρας του κόσμου. Αυτά σκέφτηκε και προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο. Αμέσως το παιδί ζωντάνεψε και το φίδι πέθανε.

Από τότε ο Παντολέον έγινε ανάργυρος ιατρός. Θεράπευε με τη δύναμη του Ιησού Χριστού τους ασθενείς, χωρίς να παίρνει καθόλου χρήματα. Ακόμη, όταν έβρισκε φτωχούς τους βοηθούσε ποικιλότροπα, δίνοντας τους χρήματα και άλλα αναγκαία είδη. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά θαύματα του Αγίου ήταν η θεραπεία ενός τυφλού, με τη δύναμη και πάλι του παντοδύναμου Θεού μας, του Χριστού.

Οι θαυμαστές θεραπείες του Αγίου προκάλεσαν το θαυμασμό των κατοίκων της Νικομήδειας, αλλά και το μίσος και το φθόνο των άλλων ιατρών της πόλης. Οι τελευταίοι κατάγγειλαν τον Παντολέοντα στον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό, το φοβερό αυτό διώκτη του Χριστιανισμού.

Ο τυφλός, ανέφερε το γεγονός της θεραπείας του στον Αυτοκράτορα, λέγοντάς του ότι τον θεράπευσε ο Παντολέων στο όνομα του Χριστού, στον οποίο και ο ίδιος πλέον πίστευε. Ο Αυτοκράτορας αφού τον άκουσε, αμέσως διέταξε και τον αποκεφάλισαν. Ο ίδιος ο Παντολέων προσήχθη στον Μαξιμιανό, ο οποίος διέταξε τον βασανισμό του με σκοπό την άρνηση της πίστεώς του.

Εικόνα του Αγίου Παντελεήμονα, 13ος αιώνας
με σκηνές από τη ζωή του,
Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά.

πηγή φωτογραφίας: 
commons.wikimedia.org
Ο Άγιος βασανίσθηκε σκληρά με διάφορους τρόπους, όμως δεν υπέκυψε στις πιέσεις αφού ο Κύριος εμφανίσθηκε μπροστά του με τη μορφή του πνευματικού του Ερμόλαου και του έδωσε θάρρος.

Τέλος διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του και τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που τον καλούσε όχι ως Παντολέοντα αλλά ως Παντελεήμονα. Μόλις όμως ο δήμιος άπλωσε το χέρι του για να κόψει με το σπαθί του το κεφάλι του Αγίου, το σπαθί λύγισε και το σίδερο έλιωσε σαν κερί. Μπροστά σε τέτοιο θαύμα και οι παραβρισκόμενοι στρατιώτες έγιναν χριστιανοί. 

Τότε ο Άγιος εκουσίως παραδόθηκε στο μαρτύριο. Λέγεται ότι από τη πληγή του δεν έτρεξε αίμα αλλά γάλα και το δέντρο της ελιάς, στο οποίο τον είχαν δέσει καρποφόρησε ξαφνικά. Το Τίμιο Σώμα του Αγίου τάφηκε με τιμές από τους Χριστιανούς.


Καθώς ελεούσε τους πάντες, μετονομάστηκε σε Παντελεήμων. Και καθώς δε θεράπευε μονάχα, αλλά φρόντιζε και να ελεεί τους πεινασμένους, να προσφέρει άρτο σε όσους δεν είχαν να φάνε, καθιερώθηκε στη συνείδηση του λαού μας και ως «ο προστάτης των αρτοποιών»!

Μυροβλύζουσα εικόνα του Αγίου Παντελεήμονα.
Ιερά Μονή Αγίου Βλασίου Στυλίδος.
πηγή: greekorthodoxreligioustourism.blogspot.gr
Ο Γεώργιος Μέγας στο έργο του «Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας» καταγράφει χαρακτηριστικά: «Οι τρόποι με τους οποίους ο άγιος παρέχει πλούσια τις θεραπείες του είναι πολλοί και διάφοροι. Συνήθως οι ασθενείς προσφεύγουν στ' αγιάσματά του. Στην Κίο (Καύκασο) «όποιος πονούσε πήγαινε στον άγιο Παντελεήμονα κι έπαιρνε ένα βάσταγμα (αφιέρωμα) από την εικόνα του και το κρεμούσε στο εικονοστάσι του. Το είχεν εκεί, ώσπου να γινότανε καλά ο άρρωστος, κατόπιν έκανε κι αυτός ένα όμοιο βάσταγμα κι επήγαινε και τα κρεμούσε και τα δύο στον άγιο Παντελεήμονα».

«Ο Άγιος Παντελεήμονας ήταν ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός στον Πόντο, όπως αναφέρει και ο Ιωάννης Μελετίδης. Ήταν και είναι γιατρός για όλες τις ασθένειες και τα σωματικά ελαττώματα.

Χαρακτηριστικά έλεγαν:«Ούμπαν κοτζοί κι ούμπαν στραβοί στον Αι Παντελεήμονα» (δηλαδή όπου κουτσοί και όπου στραβοί στον άγιο Παντελεήμονα).

Όλοι προσδοκούσαν ότι θα έβρισκαν γιατρειά από τον Άγιο. Μόνο η γερασμένη καρδιά, πίστευαν, δεν παίρνει θεραπεία. «Οι άρρωστοι ολ' χαίρουνταν, ελπίζ' νε να λαρούνταν και μονάχον το γερασμένον η καρδά λαρωμονήν κι παίρει (δηλ. οι άρρωστοι όλοι χαίρονταν, ελπίζανε να θεραπευτούν και μόνο η γηρασμένη η καρδιά θεραπεία δεν παίρνει)».

Στον Πόντο και το Καρς (Καύκασος) υπήρχαν πολλές εκκλησίες και εξωκλήσια στη χάρη του Αγίου. Μάλιστα λέγεται πως την ημέρα της γιορτής του επικρατούσε αυστηρά αργία από κάθε χειρωνακτική εργασία. Εξαίρεση, αποτελούσε μόνο η βοήθεια σε χήρες, ορφανά και ανήμπορους.

Η συρροή του κόσμου στα θρησκευτικά πανηγύρια, που είχαν και εμπορικό χαρακτήρα, ήταν ιδιαίτερα μεγάλη στα εξωκλήσια. Πήγαιναν και από μεγάλες αποστάσεις με τα πόδια, ως τάμα για να εναποθέσουν τις ελπίδες τους στον Άγιο για τη θεραπεία κάποιας ασθένειας. Μάλιστα, έταζαν ή έφερναν τάματα.

Η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του στις 27 Ιουλίου.



ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ 

ΤΗΝ ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ 
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΕΔΩ
ΑΓΙΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΚΑΙ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΕΔΩ
Απολυτίκιο
Αγίου Παντελεήμονα




Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑ ΝΙΚΗΤΑ ΤΟΥ ΝΙΣΥΡΙΟΥ.

πηγή φωτογραφίας: leipsanothiki.blogspot.gr

Φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Ιβήρων του Αγίου Ορους.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποδίδουμε στα Αγία λείψανα τιμή και ευλαβική προσκύνηση, η όποια όμως δεν αποτελεί λατρευτική προσκύνηση η λατρεία. Τούτο γιατί κανείς ποτέ ορθόδοξος χριστιανός δεν ταύτισε στη σκέψη του τα τίμια λείψανα με «θεούς». Μακαριστός π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ (ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ).

Ο Άγιος Νικήτας, γεννήθηκε στην κωμόπολη Μανδράκι της Νισύρου το 1716, από πλούσιους γονείς. 

Ο πατέρας του ήταν δημογέροντας του νησιού, έπεσε όμως στη δυσμένεια των Τούρκων και για να αποφύγει τις τιμωρίες, εξισλαμίσθηκε με όλη του την οικογένεια και μετακόμισε στη Ρόδο. Εκεί ο μικρότερος γιος, ο Μεχμέτ, πληροφορήθηκε ότι κάποτε ήταν χριστιανός και τον έλεγαν Νικήτα. 

Αμέσως μετά, σε ηλικία 14 ετών ο Νικήτας πήγε στη Νέα Μονή της Χίου όπου στον ηγούμενο εξομολογήθηκε την περίπτωσή του. 

Ο ηγούμενος τον παρέπεμψε στον εφησυχάζοντα πρώην Θηβών Μακάριο, ο οποίος τον μύρωσε και του έδωσε χρήσιμες συμβουλές. 

Ο Νικήτας παρέμεινε στη Μονή κατηχούμενος και εκεί τον κατέλαβε ο πόθος τού μαρτυρίου και με τις συμβουλές του περίφημου ασκητή Ανθίμου Αγιοπατερίτη και την ευχή και την ευλογία των άλλων πατέρων, αναχώρησε για τη Χίο. Όταν έφθασε του ζητήθηκε από τούς Τούρκους ο κεφαλικός φόρος τον οποίο ο Νικήτας δεν μπορούσε να καταβάλλει.

πηγή φωτογραφίας: www.imr.gr
Τον παρέλαβε ο υπάλληλος Τούρκος, Κριμλής ονομαζόμενος για να τον οδηγήσει στη φυλακή στη θέση Βουνάκι. Τη στιγμή εκείνη, πέρασε από εκεί κάποιος Ιερέας, Δανιήλ ονομαζόμενος, χαιρέτησε τον Νικήτα με το όνομα Μεχμέτ. Ο Κριμλής όταν το άκουσε, έμαθε περί τίνος πρόκειται και τον οδήγησε στον Αγά. Εκεί ο Νικήτας ομολόγησε με πολύ θάρρος την πίστη του στον Χριστό. Οι Τούρκοι, με υποσχέσεις και κολακείες προσπάθησαν να συγκρατήσουν τον μάρτυρα στη θρησκεία τους. Επειδή όμως δεν μπόρεσαν να το καταφέρουν, τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια, που διήρκησαν δέκα ημερόνυκτα. Κατόπιν τον έσυραν σε κάποια άκρη της πόλης, «Κάτω Γιαλό» ονομαζόμενη, όπου οι δήμιοι τον έστησαν κάτω από το Ιβηρίτικο Μετόχι και άρχισαν πάλι με κολακείες και υποσχέσεις, μήπως μπορέσουν και τον μεταπείσουν. Αλλά ο Άγιος απάντησε: «Χριστιανός είμαι, Νικήτας ονομάζομαι και Νικήτας θα πεθάνω». Τότε τον αποκεφάλισε ο ίδιος ο Κριμλής στις 21 Ιουνίου 1732, σε ηλικία 17 χρονών στη Χίο. Οι Τούρκοι, για να μη πάρουν οι χριστιανοί κάτι από το Ιερό του λείψανο, αφού το άλειψαν με ακαθαρσίες το πέταξαν στη θάλασσα. Σήμερα στη γενέτειρα του Αγίου, το Μανδράκι της Νισύρου, υψώνεται βυζαντινός ναός, πού τιμάται στη μνήμη του Αγίου Νικήτα.

Ο Αγιος Νεομάρτυρας Νικήτας ο Νισύριος εορτάζει στις 21 Ιουνίου.





Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

Βυζαντινός ναός Αγίας Αναστασίας Μάκρης, Αλεξανδρούπολη.

πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr

Βρίσκεται στον γραφικό παραλιακό οικισμό της Μάκρης στην Αλεξανδρούπολη και είναι ένας από τους ωραιότερους και παλαιότερους ναούς της ευρύτερης περιοχής του Έβρου, που σήμερα λειτουργεί ως ενοριακός και είναι αφιερωμένος στην Αγία Αναστασία τη Φαρμακολύτρια.



πηγή φωτογραφίας: www.oldalexandroupoli.gr
Όπως μας πληροφορεί η κτητορική επιγραφή του Ναού,  αρχικά θεμελιώθηκε το 1100, αλλά στην ίδια θέση πρέπει να προϋπήρχε παλαιοχριστιανικός ναός, από τον οποίο διατηρούνται ακόμη σήμερα διάφορα διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη του στη νότια πλευρά του Ναού. 

Με τη σημερινή του μορφή ο ναός ιδρύθηκε, στην ουσία ανακαινίσθηκε το 1833, με την οικονομική συνεισφορά του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεοφύτου Γ΄, του πρόκριτου Χατζημανωλάκη, και των καπνοκαλλιεργητών της περιοχής, όπως αναφέρεται στην επιγραφή ενώ σύμφωνα με την παράδοση αρχικά πρέπει να ήτανε αφιερωμένος σε άλλον Αγιο, πιθανότερα στον Αγιο Γεώργιο. 


πηγή φωτογραφίας: greece.terrabook.com
πηγή φωτογραφίας: www.oldalexandroupoli.gr
Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι αν και επανειλημμένα καταστράφηκε από φωτιά τρεις φορές, αποκαταστάθηκε γρήγορα και λειτουργούσε συνεχώς στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, χωρίς να μετατραπεί σε μουσουλμανικό τέμενος σύμφωνα με την πρακτική των Τούρκων, όπως συνέβει στον γειτονικό ναό του Αγίου Δημητρίου, που έχει καταρρεύσει πλέον και τα ερείπιά του είναι ορατά σήμερα βόρεια του ναού της Αγίας Αναστασίας.

Ο ναός αρχιτεκτονικά ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής με διαστάσεις 30 Χ 25 μέτρα, δηλαδή δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος. Οι τοίχοι του είναι κτισμένοι με λίθους και στην πλευρά της εισόδου του έχει διαμορφωθεί στεγασμένη στοά.


πηγή φωτογραφίας: www.oldalexandroupoli.gr
πηγή φωτογραφίας: www.oldalexandroupoli.gr
πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr
Στο εσωτερικό του Ναού της Αγίας Αναστασίας δεσπόζει το εντυπωσιακό επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο, που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα.

Οι εικόνες που το κοσμούσαν αποτελούν αξιόλογα έργα τέχνης, που καλύπτουν την περίοδο από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα.


Οι περισσότερες από αυτές τις εικόνες σήμερα έχουν μεταφερθεί στο σημαντικό για τα εκθέματά του
Εκκλησιαστικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης και έχουν αντικατασταθεί από κάποιες σύγχρονες εικόνες, βυζαντινής τεχνοτροπίας. Η εικόνα της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας είναι διαστάσεων 1,20 × 0,80 μέτρων και την παρουσιάζει με κορώνα, τον στέφανο της ζωής που φορούν οι μάρτυρες και να κρατάει την λύκηθο.

Η Εικόνα της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας.
πηγή φωτογραφίας: www.oldalexandroupoli.gr
πηγή φωτογραφίας: www.oldalexandroupoli.gr


Η κολυμπήθρα του 1820
φωτογραφία: www.oldalexandroupoli.gr
Ο ναός διαθέτει μεγάλο αριθμό κειμηλίων, χειρογράφων και μία κολυμπήθρα του 1820, καθώς επίσης και μία εικόνα της Παναγίας που ανέσυραν ψαράδες από το λιμάνι της Μάκρης στις αρχές του 20ού αιώνα. 

Επίσης, σε ιδιαίτερο χώρο στο εσωτερικό του Ναού φυλάσσονται τεμάχια ιερών λειψάνων των Αγίων Πέντε Νεομαρτύρων από τη Σαμοθράκη, που μαρτύρησαν στη Μάκρη το 1835, μαζί με ένα από τα τσιγκέλια όπου κρεμάστηκαν.

Αυτό που κάνει ιδιαίτερη την εκκλησία της Μάκρης είναι το γεγονός πως σε αυτήν διαδραματίστηκε το μαρτύριο των 5 Νεομαρτύρων εκ Σαμοθράκης το 1835.

Όταν την 1η Σεπτέμβρη του 1821 οι Τούρκοι κατέπνιξαν στο αίμα την επαναστατημένη Σαμοθράκη ελάχιστοι επέζησαν από το ολοκαύτωμα και οι περισσότεροι εξ' αυτών πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. 

Όσοι πουλήθηκαν ως σκλάβοι τους εξανάγκασαν να αλλαξοπιστήσουν και να χαθούν για πάντα από το Γένος των Ελλήνων. 


πηγή φωτογραφίας: www.oldalexandroupoli.gr
πηγή φωτογραφίας: www.oldalexandroupoli.gr
Οι άγιοι 5 Νεομάρτυρες εκ Σαμοθράκης
πηγή φωτογραφίας: www.oldalexandroupoli.gr
Τέσσερις Σαμόθρακες και ένας Κύπριος, όμως, οι Γεώργιος Κουρούνης, Γεώργιος Καλακίκος ο νεώτερος όλων, Μανουήλ Παλαγούδας, Θεόδωρος Δημητρίου και ο Κύπριος ο Μιχαήλ μή ξεχνώντας την καταγωγή τους με την βοήθεια ενός Βέλγου κατάφεραν να ελευθερωθουν και επαναπατρίστηκαν στο νησί το 1834. 

Όπως ήταν αναμενόμενο ξαναγύρισαν στην Ορθόδοξη πατρώα πίστη τους και αυτό εξόργισε αφάνταστα τους Τούρκους.

Δεν μπορούσαν να δεχθούν το γεγονός πως μουσουλμάνοι έστω και αλλαξοπίσταντες ασπάζονται τον χριστιανισμό. 

Το θέμα παραπέμφθηκε στον Καδή (ιεροδικαστή) της Μάκρης καθώς τότε στην Μάκρη υπήρχαν διοικητικές οθωμανικές αρχές. Με διάφορους τρόπους προσπάθησαν να τους πείσουν για να αναθεωρήσουν την απόφασή τους.

Στο σημείο ταφής τους, λίγο έξω από το χωριό,
βρίσκεται το εκκλησάκι των 5 Νεομαρτύρων.

πηγή φωτογραφίας: 
www.oldalexandroupoli.gr
Είτε με δωροδοκία, είτε με γαλιφιές, είτε με απειλές. 

Τελικά τίποτα δεν πτόησε τους 5 Νεομάρτυρες.

Αφέθηκαν ελεύθεροι αλλά σύντομα ξανακαλέστηκαν στην Μάκρη για να απολογηθούν καθώς ήρθε νέος Καδής, ονόματι Αμπτουραχίμ. 

Πάλι με φυλάκιση, απειλές κλπ προσπάθησαν να φοβίσουν τους 5 νέους. 

Οι χριστιανοί της περιοχής πλήρωσαν τον Καδή και αυτός έκανε τα "στραβά μάτια" απελευθερώνοντάς τους. Τα πράγματα όμως άλλαξαν όταν άλλαξε και πάλι Καδή η περιοχή και ήρθε στην Μάκρη ένας φανατισμένος Τουρκαλβανός που μάλλον ονομαζόταν Τζελάλ. 


Το εκκλησάκι των 5 Νεομαρτύρων
στο μέρος που τάφηκαν.

πηγή φωτογραφίας: 
www.oldalexandroupoli.gr
Ζήτησε και ξαναέφεραν λοιπόν τους πέντε Νεομάρτυρες μπροστά του για απολογία οι οποίοι για ακόμη μια φορά αρνήθηκαν να αλλάξουν την πίστη τους και να απαρνηθούν το Χριστό ως Σωτήρα. 

Οι Τούρκοι είδαν και απόειδαν οπότε ακολούθησαν την πάγια τακτική τους, για αυτές τις περιπτώσεις, τα φριχτά βασανιστήρια μέχρι θανάτου.

Έδωσαν εντολή σε αθίγγανους της περιοχής να φτιάξουν τσιγκέλια και να τα στερεώσουν σε μεγάλα σανίδια. 

Πρώτος μαρτύρησε ο γηραιότερος ο Μιχαήλ ο Κύπριος τον οποίο τον έστησαν στην πλατεία της Μάκρης δεμένο. 


Το εσωτερικό από εκκλησάκι των 5 Νεομαρτύρων 
πηγή φωτογραφίας: 
www.oldalexandroupoli.gr
Αυτός προσευχόταν όρθιος και τότε ξέσπασε επάνω του το μένος των δημίων του οι οποίοι τον κατακρεούργησαν, τον τεμάχισαν κυριολεκτικά και τα υπολείμματά του τα έσυραν και τα άφησαν έξω από το κατώφλι της Αγίας Αναστασίας. 

Παρόλο που είδαν οι υπόλοιποι τέσσερις το διαμελισμένο σώμα του Μιχαήλ, δεν πτοήθηκαν. 

Ακολούθησαν άλλοι δύο, τους οποίους κρέμασαν, και τους τελευταίους δύο τους κάρφωσαν στα τσιγκέλια.

Τον τελευταίο και νεότερο τον Γεώργιο Καλακίκο 22 ετών, όταν τον έριξαν επάνω στο τσιγκέλι αυτό στράβωσε. Το ακόνισαν και τον ξαναέριξαν πάλι. 


Το τσιγκέλι του μαρτυρίου.
πηγή φωτογραφίας: 
www.oldalexandroupoli.gr
Ο Γεώργιος έμεινε ζωντανός και υπέμενε το φριχτό βάσανο επί 24ωρο. 

Στο τέλος τον πυροβόλησε ο Καδής στο κεφάλι. Το αίμα του το μάζεψαν χριστιανοί, καθώς το θεώρησαν αγιασμό, και το χρησιμοποίησαν για θεραπευτικούς λόγους. 

Τους έθαψαν παραδίπλα από το χωριό όπου σήμερα υπάρχει εκκλησάκι αφιερωμένο στην μνήμη τους. 

Μαρτύρησαν στις 6 Απριλίου, την Κυριακή του Θωμά και έκτοτε ή μνήμη τους τιμάται κάθε Κυριακή του Θωμά. Λείψανά τους υπάρχουν στην εκκλησία της Παναγιάς στην Χώρα της Σαμοθράκης καθώς και στον Ναό της Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας στην Μάκρη.


φωτογραφία: www.alexpolisonline.com
Η γιαγιά του Θεόδωρου, η Ζαφείρω, κατάφερε και κράτησε ένα κομμάτι από το τσιγκέλι που θανάτωσε τον εγγονό της και το παρέδωσε στους απογόνους της. 

Έτσι, προ εικοσαετίας, βρέθηκε στην Αμερική όπου και το παρέδωσαν πρόσφατα οι απόγονοί της στην εκκλησία της Αγίας Αναστασίας.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η παρουσία τα τελευταία χρόνια στον Ναό του σημερινού ιερέα της Αγίας Αναστασίας, Ιωάννη Θεοδώρου

Ακούραστος και οργανωτικός κατάφερε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να τακτοποιήσει ένα σωρό εκκρεμή ζητήματα του Ναού ενώ φροντίζει καθημερινά για το φιλανθρωπικό έργο της ενορίας υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως και Τραιανουπόλεως αλλά και για την συντήρηση και εξωραϊσμό όλων των εκκλησιών της ενορίας του, της Μάκρης. 

Τα θαύματα των 5 Νεομαρτύρων εκ Σαμοθράκης είναι πολλά.

Ο ναός πανηγυρίζει στη μνήμη της Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας στις 22 Δεκεμβρίου καθώς και στην μνήμη των Αγίων πέντε μαρτύρων εκ της Σαμοθράκης στις 6 Απριλίου.

Τηλέφωνο ναού: (+30) 25510 71717

πηγή: www.oldalexandroupoli.gr , www.religiousgreece.gr 




Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος – Σάγματα, Υπατο Βοιωτίας.

πηγή φωτογραφίας: www.elliniko-panorama.gr
Στην Μονή Σαγματά υπάρχουν μεταξύ άλλων 
λείψανα και συλλογή προσωπικών αντικειμένων 
του Αγίου Λουκά του Ιατρού...


Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 747 μέτρων στην κορυφή του Σαγματίου όρους, απέχει 20 χιλιόμετρα από τη Θήβα και 8 χιλιόμετρα από την Εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας,  στο 80ο χιλιόμετρο.


πηγή φωτογραφίας: www.elliniko-panorama.gr
Σύμφωνα με τον Παυσανία το βουνό στα αρχαία χρόνια ονομαζόταν «Υπάτιον Όρος» και στην κορυφή του υπήρχε ένας μεγαλοπρεπής αρχαιοελληνικός ναός αλλά και άγαλμα του Υπάτου Διός. 

Στη βυζαντινή περίοδο και ειδικότερα τον 12ο αιώνα, άρχισε να κτίζεται η Ιερά Μονή με Κτήτορα τον Όσιο Κλήμη και χρηματοδότη τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α' Κομνηνό, ο οποίος με χρυσόβουλό του το 1106 παραχώρησε ιδιαίτερα προνόμια στο μοναστήρι, καθώς και πλούσια δώρα. Την εποχή αυτή αλλάζει και η ονομασία του βουνού από «Υπάτιον» σε «Σαγμάτιον» πιθανώς επειδή το βουνό μοιάζει με σάγμα (= σαμάρι) ή επειδή οι παλαιοί μοναχοί ασκούσαν την τέχνη και εργασία του σαγματοποιού.

H εντυπωσιακή θέα από την Μονή Σαγματά στην λίμνη Υλίκη
πηγή φωτογραφίας: episkopouv.blogspot.gr
πηγή φωτογραφίας: episkopouv.blogspot.gr
πηγή φωτογραφίας: www.elliniko-panorama.gr

Αρχείο ΙΑΑ - © Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών
πηγή φωτογραφίας: 
www.religiousgreece.gr
Στο κέντρο της Ιεράς Μονής Σαγματά υψώνεται το καθολικό, που είναι αφιερωμένο στη μεταμόρφωση του Σωτήρος και που κτίστηκε τον 12ο αιώνα. 

Ο ρυθμός του είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος μετά τρούλου και χωρίζεται σε 4 μέρη. 

Στο Ιερό, στον κυρίως ναό, στον εσωνάρθηκα ή Λιτή και στον εξωνάρθηκα, ο οποίος μαζί με το καμπαναριό είναι κτίσματα του 15ου ή 16ου αιώνα. 

Το πιο ενδιαφέρον τμήμα του ναού είναι το ψηφιδωτό δάπεδό του. 


Η πύλη εισόδου στον ναό με επιγραφή στο μαρμάρινο υπέρθυρο και τοιχογραφίες στις παραστάδες.
πηγή φωτογραφίας: www.elliniko-panorama.gr


Λεπτομέρεια από το ψηφιδωτό στο δάπεδο του Ναού 
Αρχείο ΙΑΑ - © Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών
πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr
Είναι ωραιότατο, από τα σπάνια δείγματα, φτιαγμένο με λεπτές πολύχρωμες ψηφίδες και με θαυμάσιες παραστάσεις από το ζωϊκό αλλά και το φυτικό βασίλειο καθώς επίσης και διάφορα πανέμορφα γεωμετρικά σχήματα.

Γύρω από το καθολικό της Μονής είναι κτισμένα τα κελιά, η τράπεζα αλλά και οι υπόλοιποι βοηθητικοί χώροι. 

Στη νότια πλευρά του συγκροτήματος βρίσκεται η τράπεζα της Μονής, το «φωτάναμμα» και στη δυτική πλευρά το πρώτο κελί, όλα κτίσματα του 12ου αιώνα. Τα υπόλοιπα κτίρια (κελιά, αρχονταρίκια κ.λ.π.) είναι κτίσματα από την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Άποψη του ξυλόγλυπτου ιερού του Ναού - Αρχείο ΙΑΑ © Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών
πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr
Άποψη του Ναού από το Νάρθηκα - Αρχείο ΙΑΑ - © Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών
πηγή φωτογραφίας: www.religiousgreece.gr

Παρεκκλήσιο Αγ. Νικολάου
φωτ: www.elliniko-panorama.gr
Σε απόσταση 150 μέτρα νότια της Μονής βρίσκεται το γραφικό παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, κτίσμα πιθανώς του 16ου αιώνα. 

Δυτικά βρίσκεται το νεόκτιστο παρεκκλήσι του Οσίου Κλήμεντος με τον τάφο του να βρίσκεται στο εσωτερικό του.

Από το σημείο αυτό η θέα προς τον βοιωτικό κάμπο και τις λίμνες είναι μαγευτική. 

Από εδώ ξεκινάει και ένα μικρό μονοπάτι που καταλήγει στην απόκρημνη σπηλιά όπου ασκήτεψε ο Όσιος Κλήμης. 

Γύρω από τη Μονή υπάρχουν ερείπια παλαιοτέρων παρεκκλησίων, ενώ σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου, δίπλα στο δρόμο, βρίσκεται το παρεκκλήσι των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων, κτίσμα από την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Τα τελευταία χρόνια έγινε πολύ γνωστός στον Ελλαδικό χώρο ο σύγχρονός μας Ρώσος Άγιος Λουκάς ο ιατρός, αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας (1877 - 1961). Μέσα στην Ιερά Μονή υπάρχει παρεκκλήσιο του Αγίου Λουκά η μνήμη του οποίου τελείται στις 11 Ιουνίου και στο οποίο υπάρχουν πολλά προσωπικά του αντικείμενα καθώς και άγια λείψανά του.

Το παρεκκλήσιο του Αγίου Λουκά.
πηγή φωτογραφίας: www.elliniko-panorama.gr
Προσωπικά αντικείμενα του Αγίου Λουκά.
πηγή φωτογραφίας: www.elliniko-panorama.gr

Χειρουργικά εργαλεία που χρησιμοποιούσε ο Αγιος Λουκάς ως ιατρός

πηγή φωτογραφίας: www.panoramio.com, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΤΣΩΝΑΣ.

Λειψανοθήκη με λείψανο του Αγίου Λουκά του ιατρού

πηγή φωτογραφίας: www.panoramio.com, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΤΣΩΝΑΣ.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΣΑΓΜΑΤΑ.

Εσωτερικό του ναού του Οσίου Κλήμη
πηγή φωτογραφίας: www.elliniko-panorama.gr
Όσιος Μελέτιος (1035 - 1105). Κτήτορας της φερώνυμης Ιεράς Μονής στον Κιθαιρώνα.

Χρημάτισε γέροντας του Οσίου Κλήμεντος. 

Από πολλούς υποστηρίζεται ότι για κάποιο χρονικό διάστημα έζησε στον Σαγματά. Η μνήμη του εορτάζεται την 1η Σεπτεμβρίου.

Όσιος Κλήμης (1050 - 1140). Κτήτορας της Ιεράς Μονής Σαγματά. 

Αθηναίος στην καταγωγή προσήλθε σε νεαρή ηλικία στην Ιερά Μονή Οσίου Μελετίου, όπου εκάρη μοναχός από τον Όσιο Μελέτιο και έμεινε κοντά του 30 χρόνια. 


Η σπηλιά που ασκήτεψε ο Όσιος Κλήμης ο Αθηναίος 

πηγή: www.panoramio.com, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΤΣΩΝΑΣ.
Στις αρχές του 12ου αιώνα ήλθε στο Σαγματά και ασκήτεψε «μόνος μόνω Θεώ» σε μια σπηλιά στην άκρη του απόκρημνου βράχου. 

Στις μέρες του άρχισε να κτίζεται το μοναστήρι. Η μνήμη του εορτάζεται την 26η Ιανουαρίου και την 1η Μαΐου.

Όσιος Γερμανός (1480 - 1540). Χρημάτισε ηγούμενος της Ιεράς Μονής κατά τους ζοφερούς χρόνους της δουλείας. 

Ήταν πνευματικός πατέρας του Οσίου Σεραφείμ. Η μνήμη του εορτάζεται την 26η Ιανουαρίου.

Όσιος Σεραφείμ (1520 - 1602). Καταγόταν από το χωριό Ζέλι. Σε νεαρή ηλικία ήλθε στο Σαγματά και εμόνασε 10 χρόνια. Για περισσότερη άσκηση κατέφυγε στην περιοχή Δομπούς Ελικώνος και έχτισε τη φερώνυμη Ιερά Μονή. Η μνήμη του εορτάζεται την 6η Μαΐου.

πηγή φωτογραφίας: orchomenos-press.blogspot.gr
Το μοναστήρι γνώρισε μέρες σπουδαίας πνευματικής ακμής και ήταν ο πνευματικός φάρος της περιοχής για πολλούς αιώνες. 

Δυστυχώς οι εθνικές περιπέτειες των νεότερων χρόνων δεν άφησαν απείραχτο το μοναστήρι. 

Η Βαυαροκρατία ανέκοψε την πορεία της Ιεράς Μονής όπως και στα περισσότερα μοναστήρια. 

Τότε το μοναστήρι λεηλατήθηκε και απογυμνώθηκε από τους Ιερούς θησαυρούς του και το κακό συνεχίστηκε αργότερα από τους σύγχρονους ιερόσυλους. 

Τα κτίρια από τη φθορά του χρόνου και τη λειψανδρία έπαθαν σημαντικές καταστροφές. Η άλλοτε πολυπληθής Ιερά Μονή έμεινε με ελάχιστους και ηλικιωμένους μοναχούς, που δίχως τους αναγκαίους πόρους και με αντίξοες συνθήκες προσπάθησαν να περισώσουν ότι ήταν δυνατόν. 


Ο Τάφος του Οσίου Κλήμη.
πηγή φωτογραφίας: thivaononlihe.blogspot.gr
Η Τίμια Κάρα του Οσίου Κλήμη.
πηγή φωτογραφίας: thivaononlihe.blogspot.gr


Σταυρός με Τίμιο Ξύλο, δώρο του
αυτοκράτορα Αλεξίου Α' Κομνηνού
πηγή:panoramio, 
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΤΣΩΝΑΣ.
Από τη δεκαετία του 1970 με τη μέριμνα των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Νικοδήμου αρχικά και Ιερωνύμου στη συνέχεια, άρχισαν σοβαρές αναστηλωτικές εργασίες. Η ανακαίνιση έχει προχωρήσει αρκετά και η ερειπωμένη Ιερά Μονή σήμερα έχει αλλάξει όψη.

Στην Μονή Σαγματά φυλάσσεται τμήμα Τιμίου Ξύλου, δώρο του αυτοκράτορα Αλέξιου Α’ του Κομνηνού, η τίμια κάρα του Οσίου Κλήμεντος και ιερά λείψανα πολλών αγίων.


Επίσης το μοναστήρι θεωρείται και το "σπίτι" του Αγίου Λουκά του νέου Ιατρού, επισκόπου Συμφερουπόλεως της Ρωσίας (Εορτή 11 Ιουνίου). 

Ο πρώην ηγούμενος της μονής (νυν μητροπολίτης Αργολίδος), π. Νεκτάριος Αντωνόπουλος, είναι ο βιογράφος του αγίου και ουσιαστικά, έκανε γνωστό τον Άγιο Λουκά στην Ελλάδα. Η μονή φιλοξενεί το λείψανο του αγίου, προσωπικά του αντικείμενα καθώς και μια σημαντική έκθεση αφιερωμένη στη ζωή του, με πολλά κειμήλια και φωτογραφίες.

Από το 1977 στο μοναστήρι έχει εγκατασταθεί ολιγάριθμη αδελφότητα και λειτουργεί πλέον ως ανδρικό κοινόβιο με ηγούμενο τον Αρχιμανδρίτη Παΐσιο Ναυπλιώτη.

Η Ιερά Μονή πανηγυρίζει στις: 6 Αυγούστου (Μεταμορφώσεως), 26 Ιανουαρίου και 1η Μαΐου (Οσίου Κλήμεντος), 14 Σεπτεμβρίου (Τιμίου Σταυρού). 

Είναι ανοικτά για τους προσκυνητές καθημερινά από τις 7:30 π.μ. – 1:00 μ.μ. και από τις 4:00 μ.μ. έως τη δύση του ηλίου.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 22610 97122 – 22610 97156.

πηγή: www.imtl.gr , www.elliniko-panorama.gr